Powrót do kraju

Kilka dni temu odwiedziłem z mamą jej kuzyna, który miał udzielić mi różnych informacji o rodzinie. W ten sposób zniknęłoby kilka białych plam w moim drzewie genealogicznym. Wujek Władysław kończy w tym roku 80 lat i mieszka w jednej wielkopolskich wiosek, gdzie prowadzi (jeszcze!) gospodarstwo rolne oraz jest sołtysem. Jak widać to żywotny człowiek. Piszę jednak o nim z innego powodu. Kiedy rozmawialiśmy o rodzinie i jej korzeniach oraz przeglądalismy stare dokumenty zwróciłem uwagę na jeden z nich napisany w języku angielskim. Okazało się, że wujek w czasie II wojny światowej znalazł się w obozie w Austrii, a następnie we Włoszech, gdzie został wcielony do II Korpusu Polskiego. Po 1945 roku znalazł się w Anglii w związku z powstaniem Polish Resettlement Corp gdzie uczył się w szkole podoficerskiej. Członkowie korpusu mogli wracać do Polski lub emigrować do innych krajów, mogli również zaciągnąć się do armii brytyjskiej lub podjąć tam pracę zawodową. Wujek ze względu na listy od matki, która informowała go o tym, że kraj wraca do normalności i namawiała do powrotu, zdecydował się wrócić do Polski w 1947 roku. Jak go przyjęła ojczyzna? Wysłała go na trzy lata do wojska, z czego rok był na poligonie w Biedrusku, a dwa lata na Śląsku w kopalni.

Minęło już sporo lat, a ja widziałem z jakim bólem wujek wspomina to powitanie mając jednocześnie świadomość, jak mogłoby wyglądać jego życie, gdyby pozostał po wojnie w Wielkiej Brytanii (gdzie, jak wspominał, w ciągu jednego dnia w wakacje mógł zarobić tyle pieniędzy, aby kupić sobie za nie nowe buty).