Zobowiązania

Jakiś czas temu pisałem o wprowadzeniu w moim życiu trzech dni w tygodniu bez komputera. Udało mi się utrzymać tę zasadę i widzę, że pozytywnie wpłynęła na jakość mojego domowego działania. Odświeżyłem półkę z książkami, więcej rozmawiałem z żoną i dzieckiem, znalazłem czas na zrobienie dawno odkładanych prac. Oprócz tego pozwoliło mi to uświadomić kilku osobom, że mam także inne obowiązki niż komputerowe i nie jestem w stanie zrobić wszystkiego na wczoraj, bo akurat się komuś w niedzielę popołudniu coś przypomniało.

Domowy Kościół, w którym zaczęliśmy się powoli angażować także przynosi pewne zobowiązania. Są to:

• codzienna modlitwa osobista (Namiot Spotkania),
• regularne spotkanie ze słowem Bożym,
• codzienna modlitwa małżeńska,
• codzienna modlitwa rodzinna,
• comiesięczny dialog małżeński,
• reguła życia (systematyczna praca nad sobą, swoim małżeństwem i rodziną),
• uczestnictwo, przynajmniej raz w roku, w rekolekcjach formacyjnych.

Niektóre, jak lektura Pisma Świętego czy modlitwa rodzinna, nie były trudne do realizacji, ale najgorzej jest z modlitwą małżeńską. Może to się wydawać dziwne, ale naprawdę nie jest łatwo uklęknąć i dodatkowo pomodlić się ze swoją żoną. Może dlatego, że na taką wspólną modlitwę pracuje się cały dzień i jeśli on nie był odpowiednio przeżyty, to człowiek wie, że przy tej modlitwie nie będzie miał się czym chwalić (żona przecież widzi, jak jest naprawdę). O dialogu małżeńskim nawet nie wspominam, bo podchodzę do niego jak pies do jeża.

Człowiek ciągle się dowiaduje, ile jeszcze pracy przed nim i że nie można być pewnym, czy się nie upadnie w dowolnym momencie. Zobowiązania, które podjęliśmy z żoną pokazują, że warto pracować i mieć jakąś regułę życia, która pomaga zrealizować drugą część zdania, czyli podnosić sobie poprzeczkę i piąć się coraz wyżej.